Ze strony wydawcy [http://www.rosikonpress.com]: Nie sposób zrozumieć dziejów jakiegoś narodu, nie znając historii jego bitew.
Ta książka to fascynująca podróż po polach walk naszych rodaków; polach rozsianych po całej Europie. W każdym opisie Czytelnik znajdzie odpowiedzi na najbardziej frapujące pytania: co było powodem bitwy, kto brał w niej udział, kto wygrał, jakie były straty obu stron konfliktu?
Dokładne plany rozmieszczenia i ruchów wojsk ułatwiają zrozumienie przebiegu całego zdarzenia, a opisy najznakomitszych walczących postaci przybliżają daną epokę.
W książce przedstawiono zarówno bitwy bardzo znane, jak bitwa pod Grunwaldem, obrona Jasnej Góry czy bitwa pod Wiedniem, jak i takie, o których wiedza nie jest zbyt rozpowszechniona.
Podróż przez historię bitew rozpoczynają: Wogastisburg w 633 [lub 631] roku, pierwsza bitwa ludów słowiańskich i Cedynia, pod którą w 972 roku Mieszko stoczył zwycięską walkę z niepokonanym dotąd wojskiem saskim.
Na zakończenie opisano bitwę o Berlin, która była jednym z ostatnich akordów II wojny światowej.
Książka jest przeznaczona dla wszystkich interesujących się historią, może też być cenną pomocą dla uczniów.

Najlepszą wizytówką książki jest krótka jej charakterystyka:
40 batalii,
384 strony,
660 ilustracji i zdjęć,
48 map i diagramów.

Ze wstępu: Czterdzieści wielkich bitew polskich wybranych zostało tak, aby każda reprezentowała najpierw jedno stulecie, a następnie jedno z najważniejszych narodowych wydarzeń. Dlatego nie było miejsca na obszerne przedstawienie choćby drugiej bitwy z tego samego zrywu czy powstania. Nie oznacza to, że pozostałe uległy zapomnieniu. Odnotowanych, a niekiedy i opisanych jako preludium do walnej bitwy lub jej skutki zostało dziesięć razy więcej starć i potyczek, niż podaje tytuł, dlatego książka może być wstępem do poznania szerokiej panoramy batalistyki polskiej. […] Określenie „wielka bitwa” nie oznacza […] najbardziej krwawej czy rozegranej przy udziale największych liczebnie sił. Istotna wielkość każdej bitwy ukryta jest w jej znaczeniu dla zbiorowej pamięci narodu i w skutkach, jakie przyniosła. Takim przykładem jest obrona Jasnej Góry ledwo zauważona przez Szwedów czy Samosierra, szarża zaledwie 200 szwoleżerów (na 10-tysięczną armię), z którą nie może się równać żadna inna w Europie. […]

Każda bitwa jest zarazem punktem kulminacyjnym i zwieńczeniem znacznie szerszego zjawiska, jakim była obrona najwyższych wartości, takich jak prawo do granic, godności i wolności. Albowiem warto umierać tylko za te wartości, dla których warto na co dzień zyć. Dlatego ta książka jest również hołdem oddanym tym, którzy „nie umiłowali swego życia do końca”, jak mówi psalmista, ale umieli je oddać ojczyźnie, gdy tylko przyszedł na to czas.